کلینیک درد نفس / مقالات / فرق آرتروز با پوکی استخوان
مدت زمان مطالعه ۱۸ دقیقه

فرق آرتروز با پوکی استخوان

آرتروز و پوکی استخوان دو عارضه مزمن و بلندمدت هستند که بر استخوان‌ها اثر می‌گذارند. آرتروز سبب بروز ورم، التهاب و درد در مفاصل می‌شود. پوکی استخوان در اثر کاهش توده و تراکم استخوانی ایجاد شده و می‌تواند منجر به شکستگی استخوان شود. آرتروز و پوکی استخوان هر دو آسیب‌های شایعی هستند. با وجود این که احتمال بروز برخی از انواع آرتروز و پوکی استخوان با بالا رفتن سن افزایش می‌یابد، عوامل ژنتیکی و محیطی در بروز آن‌ها مؤثر هستند. همچنین امکان بروز آرتروز و پوکی استخوان به طور همزمان نیز وجود دارد. در این مقاله در ارتباط با گزینه‌های مختلف درمانی و تفاوت آرتروز با پوکی استخوان مطالب لازم شرح داده خواهد شد.

آرتروز و پوکی استخوان چه نوع عارضه‌هایی هستند؟


آرتروز و پوکی استخوان دو عارضه متداول هستند که بیمار بایستی از آن‌ها به طور کامل شناخت داشته باشد. به این منظور هر یک از این دو عارضه در قسمت زیر شرح داده می‌شوند:

آرتروز

این بیماری سبب بروز درد، ورم و خشکی یا سفتی در مفاصل می‌شود. آرتروز دارای انواع مختلفی می‌باشد و می‌تواند در هر سنی حتی در کودکان و نوجوانان ایجاد شود. برخی از انواع آرتروز در افراد مُسن بیشتر شایع هستند.

در صورت وجود درد در مفصل یا اطراف مفصل که پس از چند روز رفع نمی‌شود، بایستی به پزشک مراجعه شود. تعیین علت بروز درد، مهم‍ترین عامل در جهت تشخیص گزینه مناسب درمانی می‌باشد.

اگرچه آرتروز دارای درمان نمی‌باشد، پیشرفت‌های زیادی در گزینه‌های درمانی در سال‌های اخیر ایجاد شده و درمان زودهنگام برخی از انواع آرتروز در بهبود این آسیب مؤثر است.

امکان دارد تشخیص علت بروز آرتروز دشوار باشد. عوامل مختلفی می‌توانند سبب افزایش احتمال آرتروز شوند. عوامل ژنتیکی در بروز این آسیب مؤثر هستند.

آرتروز می‌تواند با بروز درد و اختلال در انجام حرکت، سبب دشوارتر شدن روند زندگی شود. علائم آرتروز می‌تواند در هر زمان و حتی در هر روز متفاوت باشد. بسیاری از انواع التهاب مفصل مانند آرتروز و آرتریت روماتوئید، عارضه‌های بلندمدت هستند.

البته با استفاده از گزینه مناسب درمانی، کنترل علائم این بیماری امکان‌پذیر است.

تحرک جسمانی در حفظ وضعیت کلی سلامتی و بهبود علائم آرتروز مؤثر می‌باشد.

پوکی استخوان

استخوان از مواد معدنی و به طور عمده از کلسیم و نمک تشکیل شده و این مواد توسط رشته‌های مستحکم کلاژن به یکدیگر متصل می‌شوند. استخوان‌ها دارای یک لایه ضخیم و محکم خارجی (به نام استخوان کورتیکال) هستند که به راحتی توسط اشعه ایکس قابل مشاهده است. داخل این پوسته، یک شبکه استخوان نرم و اسفنجی وجود دارد. استخوان یک بافت زنده و فعال است که به طور مداوم در حال بازسازی می‌باشد. بافت استخوانی قدیمی توسط سلو‌هایی به نام استئوکلاست تجزیه شده و با مواد استخوانی جدید تولید شده توسط سلول‌هایی به نام استئوبلاست جایگزین می‌شود.

تعادل بین تجزیه استخوان قدیمی و تشکیل استخوان جدید در مراحل مختلف زندگی انسان دچار تغییر می‌شود.

  • در دوران کودکی و بلوغ، استخوان جدید بسیار سریع تشکیل می‌شود. این مسأله سبب بزرگتر شدن و افزایش استحکام استخوان‌ها می‌شود. میزان تراکم استخوان‌ها در اواسط تا اواخر دهه دوم زندگی به بیشترین حد خود می‌رسد.
  • استخوان جدید، تقریباً با همان سرعتی که استخوان قدیمی‌تر تجزیه می‌شود، تولید خواهد شد. در نتیجه، اسکلت بدن در بزرگسالی در یک دوره 7 تا 10 ساله، به طور کامل بازسازی می‌شود.
  • در نهایت، ازسن حدود 40 سالگی، استخوان سریع‌تر از روند بازسازی شروع به تجزیه شدن می‌کند و بنابراین، به تدریج تراکم استخوان کاهش پیدا می‌کند.

با افزایش سن، استخوان تا حدی در همه افراد تحلیل پیدا می‌کند ولی اصطلاح پوکی استخوان تنها زمانی استفاده می‌شود که استخوان شکننده و آسیب‌پذیر می‌شود. با بروز پوکی استخوان، منافذ موجود در ساختار استخوان بزرگتر شده و تراکم کلی استخوان کاهش پیدا می‌کند و به همین دلیل، احتمال شکستگی استخوان افزایش پیدا می‌کند.

علائم آرتروز و پوکی استخوان


علائم آرتروز و پوکی استخوان

در ارتباط با فرق آرتروز با پوکی استخوان بایستی توجه شود که آرتروز و پوکی استخوان هر دو بر استخوان‌ها اثر می‌گذارند ولی نحوه ایجاد این دو عارضه متفاوت است. معمولاً علائم آرتروز بیشتر قابل مشاهده است. بسیاری از افراد تا زمان شکستگی استخوان، متوجه وجود پوکی استخوان نمی‌شوند.

التهاب مفصل

بیش از 100 نوع التهاب مفصل وجود دارد. با توجه به این که تمامی انواع التهاب مفصل به گونه‌ای بر مفصل اثر می‌گذارند، معمولاً علائم آن‌ها مشابه است. این علائم شامل:

  • درد و خشکی در مفاصل
  • ورم در مفاصل و احساس گرما در زمان لمس
  • خستگی

در این قسمت علائم شایع انواع التهاب مفصل شرح داده می‌شوند، طبق مؤسسه ملی بهداشت(NIH):

آرتروز

آرتروز شایع‌ترین نوع التهاب مفصل محسوب شده و معمولاً با افزایش سن بروز می‌کند. امکان دارد این آفت در هر شخصی ایجاد شود و عوامل ژنتیکی، آسیب‌دیدگی و سبک زندگی در ایجاد آن نقش دارند. علائم آرتروز شامل درد، خشکی و کاهش قدرت حرکتی می‌باشد.

آرتریت روماتوئید

آرتریت روماتوئید یک بیماری خودایمنی است. در اثر این بیماری بدن به اشتباه به مفاصل حمله می‌کند. این بیماری می‌تواند سبب بروز ورم، خشکی و درد در مفاصل شود. امکان دارد آرتریت روماتوئید بر چندین مفصل در بدن اثر بگذارد و همچنین می‌تواند سبب بروز تب و خستگی شود.

آرتریت پسوریاتیک

در صورت ابتلا به پسوریازیس، احتمال بروز علائم التهاب در مفصل و همچنین در محل اتصال بافت‌ها به استخوان افزایش پیدا می‌کند. آرتریت پسوریاتیک جزو بیماری‌های التهابی (اسپوندیلوآرتروپاتی) محسوب می‌شود. این بیماری‌ها شامل آرتریت واکنشی و اسپوندیلیت آنکیلوزان نیز می‌شود.

آرتریت واکنشی

این بیماری در اثر عفونت ایجاد می‌شود (معمولاً عفونت باکتریایی یا عفونت از راه رابطه جنسی). آرتریت واکنشی اغلب سبب بروز درد در مفاصل تحتانی بدن و مجاری ادراری و بروز التهاب در چشم می‌شود. این نوع آرتریت معمولاً پس از چند ماه بهبود پیدا می‌کند ولی امکان دارد در برخی از افراد ادامه داشته و سبب بروز علائم مزمن شود.

آرتریت ایدیوپاتیک جوانان

این آسیب پیش از 16 سالگی بروز می‌کند و می‌تواند سبب بروز ورم، گرمی و درد در مفاصل شود. بروز این آسیب در کودکان می‌تواند باعث خشکی مفصل، کاهش دامنه حرکتی و بروز مشکلات در رشد شخص شود.

آرتریت ویروسی

ویروس‌هایی مانند هپاتیت B یا C و پاروویروس‌هایی مانند بیماری پنجم می‌توانند با پلی آرتریت وجود داشته باشند و امکان دارد با التهاب مفصلی مزمن مانند آرتریت روماتوئید اشتباه تشخیص داده شوند. درد مفصل پس از چند هفته تا چند ماه بدون بروز عوارض معمولاً رفع خواهد شد.

آرتروز امکان دارد با دیگر عارضه‌ها همراه باشد. این عارضه‌ها شامل موارد زیر می‌باشند:

پوکی استخوان

پوکی استخوان در مراحل اولیه یک بیماری خاموش محسوب می‌شود. امکان دارد شخص تا زمان شکستگی استخوان، از کاهش توده یا تراکم استخوان اطلاع نداشته باشد. با توجه به این که پوکی استخوان معمولاً دارای علائم در مراحل اولیه نمی‌باشد، تشخیص به موقع جهت کمک به جلوگیری از شکستگی از اهمیت زیادی برخوردار است. البته پیش از تشخیص امکان دارد علائم زیر ایجاد شوند:

شکستگی ناشی از پوکی استخوان می‌تواند خود به خود و یا در اثر آسیب‌های مختصر و افتادن بر زمین ایجاد شود. در برخی از موارد، ممکن است شکستگی در اثر فعالیت‌های روزانه مانند خم شدن یا بلند کردن اجسام بروز کند.

تشخیص آرتروز و پوکی استخوان


تشخیص آرتروز و پوکی استخوان

مشورت با پزشک در ارتباط با علائم، اولین قدم جهت تشخیص آرتروز یا پوکی استخوان می‌باشد. امکان دارد پزشک از معاینه بدنی و ارزیابی سابقه پزشکی شخص به این منظور استفاده کند.

آرتروز

در صورت احتمال وجود آرتروز، امکان دارد پزشک از آزمایش‌های زیر استفاده کند:

  • آزمایش خون برای رد احتمال آرتریت التهابی. ممکن است پزشک میزان پروتئین واکنشی C (CRP) و سرعت رسوب گلبول قرمز (ESR) را ارزیابی کند. این موارد می‌توانند نشان‌دهنده التهاب باشند.
  • آزمایش غربالگری خون برای ارزیابی فاکتور روماتوئید، پپتید سیترولینه حلقوی (CCP)، آنتی بادی ضد هسته‌ای (ANA) که نشان‌دهنده بیماری خودایمنی روماتیسمی می‌باشند، اوریک اسید، HLA-B27، و دیگر شاخص‌های زیستی مرتبط با بیماری خودایمنی. امکان دارد آسیب‌ها بدون این شاخص‌ها نیز وجود داشته باشند.
  • تصویربرداری با اشعه ایکس یا ام آر آی برای ارزیابی آسیب در مفاصل ناشی از پوکی استخوان و آرتریت التهابی.

از انواع دیگر آزمایش‌های خون برای رد احتمال عفونت‌هایی مانند بیماری لایم، عفونت باکتریایی و هپاتیت و همچنین دیگر عفونت‌های ویروسی که می‌توانند با التهاب مفصل مرتبط باشند استفاده می‌شود.

پوکی استخوان

نوع خاصی از تصویربرداری با اشعه ایکس به نام جذب اشعه ایکس با انرژی دوگانه یا اسکن دگزا برای تشخیص پوکی استخوان استفاده می‌شود. در این نوع تصویربرداری با اشعه ایکس از مقادیر زیاد تشعشعات استفاده نمی‌شود و در نتیجه برای استفاده مجدد در آینده، روشی ایمن‌تر محسوب می‌شود.

معمولاً استفاده از اسکن دگزا تنها به 10 تا 15 دقیقه زمان نیاز دارد. این اسکن میزان تراکم استخوان را در مقایسه با استخوان یک شخص 30 ساله اندازه‌گیری کرده و به نتایج، امتیاز T اختصاص داده می‌شود. نتایج امتیاز T به شرح زیر می‌باشند:

تفسیر نتایج:

  • امتیاز: 1- تا 1+: تراکم طبیعی استخوان
  • 1- تا 4/2-: تراکم استخوانی کمتر از حد طبیعی
  • 5/2- یا کمتر: وجود پوکی استخوان

اسکن دگزا برای بزرگسالان بالای 50 سال که امکان دارد اخیراً در اثر تصادفات جزئی دچار شکستگی استخوان شده باشند توصیه می‌شود؛ ولی پزشک این اسکن را خصوصاً برای افراد زیر توصیه می‌کند:

  • همه زنان بالای 65 سال
  • زنان زیر 65 سال با وجود عوامل مؤثر در بروز پوکی استخوان
  • تمامی مردان بالای 70 سال
  • مردان زیر 70 سال که سیگار مصرف می‌کنند، ارتفاع قد آن‌ها کاهش یافته و یا دارای دیگر عوامل مؤثر در بروز پوکی استخوان هستند.

عوامل مؤثر در بروز آرتروز و پوکی استخوان


عوامل موثر در بروز آرتروز و پوکی استخوان

علاوه بر سابقه خانوادگی، بیماری‌ها و عوامل محیطی دیگری می‌توانند احتمال بروز پوکی استخوان یا آرتروز را افزایش دهند.

عوامل مؤثر در بروز آرتروز شامل:

  • سن. اسلکت بدن دچار تغییرات زیادی در زندگی می‌شود و چندین دهه حرکت بر مفاصل و استخوان‌ها فشار وارد می‌کند. برای مثال، حدود 30 درصد از بزرگسالان بالای 45 سال امکان دارد دچار آرتروز زانو باشند.
  • چاقی یا اضافه‌وزن. اضافه وزن می‌تواند سبب وارد شدن فشار بیش از حد بر مفاصل زانو شده و منجر به بروز آرتروز شود.
  • آسیب‌دیدگی‌های مکرر. این عامل می‌تواند سبب تضعیف مفاصل و بروز آرتروز در آینده شود.
  • سابقه وجود پسوریازیس. برخی از افراد مبتلا به این بیماری پوستی 7 تا 10 سال بعد، دچار آرتریت پسوریاتیک می‌شوند.

عواملی که سبب افزایش احتمال بروز پوکی استخوان می‌شوند شامل:

  • سن. توده استخوانی در افراد مُسن سریع‌تر کاهش پیدا می‌کند و سبب تضعیف و شکستگی استخوان می‌شود.
  • جنسیت. در اثر تغییرات هورمونی مانند کاهش استروژن در دوران یائسگی، برخی از زنان بیشتر در معرض بروز پوکی استخوان قرار دارند.
  • اندازه بدن. افرادی که دارای استخوان‌بندی کوچک‌تری هستند، دارای توده استخوانی کمتری هستند. در این حالت اثرات کاهش توده استخوانی زودتر قابل مشاهده است.
  • مصرف برخی از داروها. در صورت درمان آرتریت روماتوئید یا دیگر بیماری‌های خودایمنی، امکان دارد در اثر مصرف برخی از داروها، توده استخوانی کاهش پیدا کند. در اثر مصرف بلند مدت داروها، احتمال بروز پوکی استخوان افزایش پیدا می‌کند. برخی از این داروها شامل:
  • کورتیکواستروئید
  • لیتیوم
  • داروهای مربوط به هورمون تیروئید
  • داروهای درمان سرطان سینه و پروستات
  • داروهای ضد تشنج
  • برخی از داروهای سرکوب‌کننده سیستم ایمنی
  • کمبود مواد مغذی. مصرف مواد مغذی مناسب یکی از مهم‌ترین اقدامات برای جلوگیری از بروز پوکی استخوان است. کمبود کلسیم و ویتامین D سبب کاهش توده استخوانی و ضعف می‌شود. پیش از مصرف مکمل بایستی با پزشک مشورت شود.
  • مصرف سیگار و الکل. مصرف دخانیات با کاهش تراکم استخوان و احتمال شکستگی مرتبط است. مصرف بیش از حد الکل می‌تواند در جذب کلسیم و هورمون‌ها در بدن اختلال ایجاد کرده و همچنین سبب افزایش احتمال زمین خوردن و شکستگی شود.
  • ورزش. کسانی که ورزش نمی‌کنند بیشتر در معرض بروز پوکی استخوان هستند. طبق توصیه سازمان جهانی بهداشت، بزرگسالان در سنین بین 18 تا 64 سال، شامل افراد دارای ناخوشی‌های مزمن بایستی حداقل 75 تا 150 دقیقه در هفته فعالیت بدنی در سطح متوسط تا شدید داشته باشند.
  • عوامل ژنتیکی. احتمال بروز پوکی استخوان با بالا رفتن سن افزایش پیدا می‌کند و چنانچه یکی از والدین (و یا هر دوی آن‌ها) به این آسیب یا دیگر آسیب‌های مرتبط با استخوان مبتلا باشند، خطر بروز این عارضه بیشتر می‌باشد. این احتمال خصوصاً در صورت وجود سابقه شکستگی لگن پیش از 50 سالگی افزایش پیدا می‌کند. محققین در حال حاضر در ارتباط با نشانگرهای زیستی و ژن‌های خاص که می‌توانند خطر بروز پوکی استخوان را نشان دهند، در حال تحقیق و بررسی هستند. برخی از تحقیقات نشان‌دهنده ارتباط بین پوکی استخوان و ژن‌ها می‌باشند. آرتروز نیز مشابه پوکی استخوان در اثر افزایش سن می‌تواند در هر شخصی ایجاد شود. ولی دیگر انواع التهاب مفصل ممکن است در اثر عوامل ژنتیکی و محیطی ایجاد شوند. سابقه وجود پوکی استخوان یا آرتروز یکی از مهم‌ترین عوامل بروز این آفت‌ها می‌باشد. در صورت وجود بیماری‌های خودایمنی ارثی و یا عارضه‌های مزمن، به پزشک خود اطلاع دهید.

درمان آرتروز و پوکی استخوان


درمان آرتروز و پوکی استخوان

بیمار بایستی برنامه درمانی را به دقت رعایت کرده و هر گونه مشکل در این ارتباط را با پزشک مطرح کند. برخی از روش‌ها مانند ورزش مداوم و کم‌برخورد برای بهبود پوکی استخوان و آرتروز مفید می‌باشند. روش‌های مختلف درمان برای هر یک از این عارضه‌ها به شرح زیر می‌باشد:

درمان آرتروز

گزینه‌های مختلف درمان آرتروز شامل ترکیبی از روش‌های زیر می‌باشند:

  • حفظ تناسب اندام جهت قرارگیری فشار کمتر بر روی مفاصل
  • فیزیوتراپی و ورزش مداوم
  • استفاده از بریس و ابزار طبی برای محافظت از مفاصل
  • تزریق کورتیکواستروئید برای کاهش بروز التهاب
  • مصرف داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی موضعی یا خوراکی
  • داروهای ضد روماتیسمی اصلاح‌کننده بیماری (DMARDs)
  • دیگر دارو‌های تعدیل‌کننده سیستم ایمنی مانند داروهای بیولوژیک (شامل هومیرا، انبرل و سیمزیا)
  • جراحی برای جایگزین کردن مفاصل آسیب‌دیده

درمان پوکی استخوان

جهت کمک به بهبود کاهش تراکم استخوان و جلوگیری از بروز پوکی استخوان، امکان دارد پزشک استفاده از روش‌های زیر را به شخص توصیه کند:

  • داروهای ضد جذب. این نوع داروها سبب کاهش سرعت تجزیه توده استخوانی و کمک به جلوگیری از شکستگی استخوان می‌شود. این داروها شامل بیس فسفونات و تعدیل‌کننده انتخابی گیرنده استروژن (SERMs) می‌باشند.
  • داروهای آنابولیک. این داروها سبب افزایش روند تشکیل استخوان شده و به جلوگیری از شکستگی استخوان کمک می‌کنند. داروهای آنابولیک مورد تأیید FDA برای پوکی اسـتخوان شامـل تری پاراتاید و آلبالو پاراتاید می‌باشـند. اخیراً، داروی روموزو زوماب ( romosozumab-aqqg) برای استفاده در زنان مبتلا به پوکی استخوان پس از دوران یائسگی مورد تأیید FDA قرار گرفته است.
  • مکمل کلسیم و ویتامین D. این مواد مغذی برای حفظ سلامت استخوان ضروری هستند. عدم مصرف این مواد به اندازه کافی در رژیم غذایی سبب افزایش احتمال بروز پوکی و شکستگی استخوان می‌شود.
  • کاهش مصرف الکل. مصرف زیاد الکل می‌تواند باعث اختلال در تعادل کلسیم و تولید ویتامین D در بدن شده و سبب اختلالات هورمونی شود.
  • مصرف سیگار. علاوه بر قطع مصرف سیگار، شخص بایستی از قرار گرفتن در معرض دود سیگار ناشی از مصرف توسط دیگر افراد نیز خودداری کند.

فیزیوتراپی یک روش مؤثر جهت درمان و جلوگیری از پوکی استخوان محسوب می‌شود. این روش می‌تواند سبب تقویت استخوان‌ها و جلوگیری از بروز شکستگی در آینده شود. متخصص فیزیوتراپی جهت طرح‌ریزی برنامه درمانی با بیمار همکاری کرده و معمولاً تمرینات ویژه برای انجام در منزل را به بیمار آموزش می‌دهد.

در مورد شکستگی‌های مرتبط با پوکی استخوان، ممکن است استفاده از بریس یا گچ و استراحت ضروری باشد. در برخی از موارد، امکان دارد به جراحی نیاز باشد.

مقایسه آرتروز و پوکی استخوان


مقایسه آرتروز و پوکی استخوان

در ارتباط با فرق آرتروز و پوکی استخوان بایستی توجه شود که هر دو آسیب بر استخوان‌ها اثر می‌گذارند ولی آرتروز سبب التهاب مفاصل شده در حالی که پوکی استخوان سبب کاهش تراکم و توده استخوان می‌شود. امکان دارد هر دو آسیب در شخص ایجاد شوند، ولی در مورد شباهت‌ و تفاوت آرتروز و پوکی استخوان موارد زیر بایستی در نظر گرفته شوند:

شباهت بین آرتروز و پوکی استخوان

  • هر دو عارضه مزمن هستند و بر استخوان‌ها و مفاصل اثر می‌گذارند.
  • سن و عوامل ژنتیکی سبب افزایش بروز این حادثه‌ها می‌شود. در صورت وجود سابقه بیماری‌های خودایمنی یا ابتلای والدین به این عارضه‌ها بایستی به پزشک اطلاع داده شود. امکان دارد پزشک جهت کمک به تعیین احتمال بروز آرتروز و پوکی استخوان از آزمایش خون و آزمایش‌های تصویربرداری استفاده کند.
  • برای تشخیص این بیماری‌ها از معاینه بدنی، آزمایش تصویربرداری و آزمایش خون استفاده می‌شود.
  • در برخی از موارد (مانند ترمیم شکستگی یا جایگزینی مفصل) امکان دارد از جراحی استفاده شود.
  • ورزش، استفاده از رژیم حاوی مواد مغذی و تغییر در نحوه زندگی می‌تواند سبب بهبود نتایج درمان در اشخاص شود.

فرق آرتروز با پوکی استخوان

  • آرتروز می‌تواند سبب بروز درد و ورم مفاصل شود ولی پوکی استخوان تا زمان بروز شکستگی یک بیماری خاموش محسوب می‌شود. پوکی استخوان پس از بروز دیگر قابل درمان نمی‌باشد.
  • درمان پوکی استخوان با افزایش تراکم استخوان صورت می‌گیرد، ولی هدف از درمان آرتروز کاهش درد و ورم و حفظ مفاصل آسیب‌دیده است.
  • آرتروز در مقایسه با پوکی استخوان دارای انواع بیشتری است.
  • در برخی از افراد، پوکی استخوان با رعایت سبک زندگی سالم قابل جلوگیری است، ولی بسیاری از انواع آرتروز قابل جلوگیری نیستند. فیزیوتراپی و مصرف دارو می‌تواند به بهبود علائم آرتروز و کاهش درد کمک کند.

مراجعه به پزشک جهت تشخیص صحیح و استفاده از روش مناسب درمانی ضروری است.

سؤال‌های رایج در مورد فرق آرتروز و پوکی استخوان


چگونه می‌توان تفاوت آرتروز با پوکی استخوان را تشخیص داد؟

آرتروز یک عارضه پیچیده است که سبب درد و کاهش قابلیت حرکتی در مفاصل می‌شود. پوکی استخوان سبب کاهش توده استخوانی و بروز شکستگی استخوان می‌شود. این آسیب‌ها بسیار با هم تفاوت دارند و علائم و روش‌های درمان آن‌ها با یکدیگر متفاوت است.

آیا بروز آرتروز و پوکی استخوان به صورت همزمان امکان‌پذیر است؟

آرتروز و آرتریت روماتوئید شایع‌ترین انواع التهاب مفصل محسوب می‌شوند. مفصل محلی است که در آن دو یا چند استخوان با یکدیگر در تماس هستند. مفصل حرکت استخوان‌ها را امکان‌پذیر می‌سازد. بروز آرتروز و پوکی استخوان به صورت همزمان امکان‌پذیر است.

کدام یک از بیماری‌های آرتروز و پوکی استخوان باعث بروز درد بیشتری می‌شود؟

هر دو می‌توانند به صورت خفیف، متوسط و یا شدید ایجاد شوند، ولی به علت احتمال بالای شکستگی استخوان، برخی از پزشکان عقیده دارند پوکی استخوان خصوصاً در صورتی که شدید باشد، بیماری حادتری محسوب می‌شود.

آیا پوکی استخوان مشابه آرتروز است؟

پوکی استخوان با آرتروز متفاوت است. بافت استخوان به طور منظم در فرآیندی به نام بازسازی استخوان یا چرخش استخوان جایگزین می شود. در پوکی استخوان این فرآیند متوقف می شود. پوکی استخوان بیماری خاموش نامیده می شود در حالی که آرتروز انواع مختلفی دارد. در نوعی از آرتروز غضروف مفصل فرسوده می شود.

پوکی استخوان و آرتروز چه رابطه‌ای با یکدیگر دارند؟

شواهد درباره ارتباط با پوکی استخوان موثق‌تر از شواهد مرتبط با آرتروز در مفاصل بزرگ (در مقایسه با آرتروز دست یا آرتروز ژنرالیزه) می‌باشد. برخی از مکانیزم‌های احتمالی در مورد این ارتباط می‌تواند به عوامل ژنتیکی، عوامل مؤثر در بروز این دو آفت، نقش استخوان ساب کندرال در آسیب‌دیدگی غضروف و فاکتورهای رشد مرتبط ‌باشد.

آیا بین آرتریت روماتوئید و پوکی استخوان ارتباطی وجود دارد؟

تحقیقات نشان می‌دهند که ابتلا به آرتریت روماتوئید، سبب بالا رفتن احتمال کاهش توده استخوانی و شکستگی استخوان می‌شود. احتمال بروز پوکی استخوان در افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید بیشتر است.

آیا پوکی استخوان حادتر از آرتروز است؟

آرتروز باعث تورم، التهاب و درد در مفاصل شما می شود. پوکی استخوان در نتیجه کاهش توده و تراکم استخوان ایجاد می شود و می تواند منجر به شکستگی شود. هر دو یکی هستند و نمی توان گفت کدام یک از آنها بدتر هستند.

تفاوت بین آرتریت روماتوئید و آرتروز چیست؟

تفاوت اصلی بین این دو به علت بروز علائم مفاصل مربوط می‌شود. آرتروز در اثر ساییدگی مفاصل ایجاد می‌شود. آرتریت روماتوئید یک بیماری خودایمنی است که در اثر حمله سیستم ایمنی به مفاصل بدن ایجاد می‌شود. این عارضه می‌تواند در هر سنی ایجاد شود.

دکتر حسین عدل خو

کلینیک فوق تخصصی درد نفس

دکتر حسین عدل خو
فوق تخصص كنترل و درمان درد

برچسب ها:
مقالات مرتبط
پرسش و پاسخ تکمیلی

سوالات شما در اسرع وقت پاسخ داده شده و از طریق ایمیل اطلاع رسانی خواهد شد

0 دیدگاه
یک دیدگاه بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

×مشاوره رایگان در واتساپ